X
تبلیغات
رایتل

پنج‌شنبه 20 اسفند 1394

ما ادم های معمولی.....
(قبل خواندن این متن بگویم که من تمام عمرم خوانده ام و نوشته‌ام. اینقدر خوانده ام که گاهی نمیدانم حرفهایم حرف خودم است یا سایه ای از همه چیزهایی ک روزی جایی از زبان کسی خوانده ام.....پس اگر شبیه این متن را جایی خوانده‌اید حس کپی شدگی نکنید....اصل داستان را دریابید)
راستش ما یعنی آدمهایی شبیه من ،بسیار معمولی هستیم.کلا نه آدم مهمی بوده ایم.نه آدم مهمی در زندگیمان بوده....نه کلا کار خاص و شاخصی کرده ایم و نه جای خاصی رفته ایم. بزرگ شده ایم و هر کار باید میکردیم را انجام دادیم.چه زیاد و چه کم.دورادور زندگی آدمهای خاص را دنبال کرده ایم و گاهی ته دلمان غنج رفته که ااااا.اینحوری هم میشه زندگی کرد....لایف استایل شان. ...دکور خانه شان...روابطشان .کلا با ما فرق دارد!اگر هم گاهی دری به تخته بخورد و این دو تیم بهم برخورد کنند کلا بعد از یک مدتی طبیعت دست به کار میشود و از هم جدایشان میکند تا معمولی ها همیشه معمولی باشند و خاص ها همیشه خاص.این را گفتم که بگویم معمولی بودن اصلا بد نیست.
بله کسی از اطرافیان من هرگز با یک بسته پر از جینگول جات رنگی رنگی من را سورپرایز نمیکند. هرگز کسی بدون اطلاع قبلی یک بسته پستی پر از علاقه مندی هایم پر نمیکند  و به در خانه ام نمیفرستد. کسی را ندارم که یک گالری از هنرهایش بزند و من را روز اول افتتاحیه دعوت کند.اهنگهای مورد علاقه ام چنان میکس فاجعه ایست که بهتر است راجبش حرف نزنیم! .اما....حالا از همه اینها که بگذریم خودم که نمرده ام.بلند میشوم و بدون لعنت فرستادن به خیلی چیزها زندگی ام را کم کم و قدم قدم شبیه رویاهایم میکنم.شاید خیلی جاها نشود.شاید خیلی چیزها به من نسازد. اما....کلا میشود گاهی کاری کرد که زندگی زیباتر شود و پر رنگ تر و با کیفیت تر.....یعنی راستش را بخواهید باید بشود.....
#دنیا_از_نگاه_من

نظرات (9)
سلام عزیزم.خیلی ممنونم بابت پست هایی که میزاری و انرژی مثبتی که میفرستی به سمت خواننده های پست هات....از نظر من و تو زندگی من شما یک آدم خاص هستی ... اینکه آدم خاصی هستیم یا نه بستگی به این داره که از دید بقیه خاص هستیم یا نه...
امیدوارم باز هم مطالب جالب و پر انرژییتو برامون بزاری...یه وقت وبلاگتو ول نکنیا...من الان چند ماهه میام و سر میزنم...وبلاگ قبلیتو هم میخوندم اما خب راست میگی وقتی کامنت نمیزاریم شمام دلسرد میشی من که از این به بعد حتما برا شما کامنت میزارم...منتظر پست جدیدتون هستم
روز خوش
سال نو مبارک ماناجون عزیزم
عیدتون مبارک
سال پر خیر و برکتی براتون باشه

منتظر موندم که پستی برای عید بزنید و رو همون کامنت بگذارم، که دیدم نگذاشتید گفتم تا دیر نشده تبریکم رو بگم
من فکر میکنم از علائم بالا رفتن سن همین معمولی شدنه
هر چقدر کودک تر و کوچکتری خاص تری و هر چه بزرگتر میشی بیشتر به معمولی بودن خودت پی میبری
سلام
سال نوتون مبارک، انشالله سال پر خیر و برکتی براتون باشه
فوق العاده بود
کااااملا موافقم .
همه مون میخوایم خاص و ممتاز باشیم ، ولی بیشتر افراد یک جامعه رو افراد طبقه متوسط تشکیل میدن .
جامعه و اقتصاد رو طبقه متوسط میسازن نه ممتاز .
آره همه ما میخوایم خاص باشیم و بسیار ثروتمند و با این تفکر چه رنج ها که نمی کشیم ...
بیاید معمولی باشیم
بیاید خودمون باشیم ... خود خود خودمون
بسیار محرک و آموزنده
مانا جان یه سوال دارم. من گاهی اوقات اونقدر سرشار از انرژیم که میخوام دنیا رو تغییر بدم ؛ پر از ایده و پر از انگیره
و گاهی اونقدر سطح انرژِم میاد پایین که حتی حوصله خودم رو هم ندارم
راهی هست که آدم بتونه همیشه سطح انرژیشو در یه حد متوسط رو به بالا نگه داره؟
شما به شخصه روزی نیست که کاملا بی حوصله و بی انگیزه باشید؟ اون روز چیکار میکنید که هم اتلاف وقت نباشه و هم اون هورمونهای شادی ترشح بشه
ممنون میشم در این مورد تو وبلاگ صحبت کنی
زندگیمون تکراری شده.با کوچکترین حس بد کل روزو ک چی بگم کل هفته مونو خراب میکنیم.
تغییر دادن خودت سخته.هر چقد بخای شاد باشی نمیشه.عادت کردیم ب فاز غصه وگریه.کاش بتونم خودمو تغییر بدم و بشم ی آدم شاد.ب سختی ها بگم شماها واسه شوکلاتین.

خدایا کمکم کن میخام ی آدم شاد و سرزنده باشم.


امیدوارم بار منفی حرفام رو شماها اثر نذاشته باشه...
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.